Przyzwyczajenie fizyczne objawia się min. wzrostem tolerancji na alkohol. Oznacza to, że, człowiek uzależniona czuje potrzebę by dawkować coraz więcej dla uzyskania takich samych efektów. W ostatnich fazach uzależnienia tolerancja zwykle spada. Innym charakterystycznym objawem uzależnienia fizycznego jest Alkoholowy Zespół Abstynencyjny występujący przy zmniejszeniu dawki wypijanego alkoholu lub odstawieniu. Ukazują się bardzo przykre objawy-niepokój i nerwowość, dreszcze i drżenie kończyn, skurcze mięśniowe, poty, nudności, a nawet zaburzenia psychiczne i majaczenia. Osoba uzależniona stara się szybko usunąć te cierpienia przy pomocy alkoholu.

Alkoholizm jest schorzeniem pierwotnym. Oznacza to, że, jest przyczyną wielu odmiennych dolegliwości, patologii i trudności mentalnych. Ograniczeniem rozstrzygnięcia tych dolegliwości jest rzucenie picia. Drugim zastrzeżeniem poprawy jakości bytu osoby uzależnionej jest terapia nawyków. Jej wynikiem są głębokie i długookresowe zmiany w dużej ilości ważnych obszarach bytu danej osoby. Winny one dotyczyć stosunku, ocen, walorów, zdolności, zachowań, relacjii międzyludzkich, przeżywania i świadomość oraz rozumowania. Niezastąpioną do tego jest profesjonalna podpowiedź medyczna i terapeutyczna.

Ideą przypadłości alkoholowej jest przyzwyczajenie mentalne i fizyczne od czynnika przemieniającego umysł, jakim jest alkohol. Przyzwyczajenie psychiczne przejawia się potrzebą lub wręcz naciskiem alkoholizowania się dla uzyskania wspanialszego humoru bądź zaznania ulgi w niemiłych sytuacjach psychicznych.

Pomimo iż każdy człowiek jest inny, to tok tej słabości bywa zasadniczo zbliżony u wszystkich osób nią dotkniętych. Nieleczony alkoholizm jest schorzeniem zagrażającą życiu. Skraca on życie standardowo o 10-15 lat u osób niepodejmujących kuracji. Alkoholicy odchodzą głównie z przyczyny dysfunkcji spowodowanych przez nadużywania alkoholu lub giną dramatycznie w incydentach komunikacyjnych, w skutek ryzykownych poczynań czy samobójstwa. Jest to też choroba chroniczna - czyli niewyleczalna. Można wyłącznie zastopować jej rozwój. Stąd także nazwa trzeźwiejącego alkoholika, nie wyleczonego.

Mimo iż alkoholizm jest słabością nieuleczalną i chroniczną odpowiednia terapia pozwala na zastopowanie rozrostu choroby i zdecydowaną poprawę wartości egzystencji.